Ο (online) έρωτας στα χρόνια του COVID-19

Η καινούρια στήλη μας ονομάζεται #ourstories και μοιραζόμαστε τις δικές μας ιστορίες. Πώς βιώνουμε διάφορες καταστάσεις στη σχέση μας με την τεχνολογία, όπως η δοκιμή εφαρμογών, gadgets κ.α.;

Εγκαινιάζει τα #ourstories η Ελίνα Αντωνοπούλου με τη δική της ιστορία από τον κόσμο του online dating

Η εμπειρία μου

Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από την έναρξη της πανδημίας και πρέπει να ομολογήσω οτι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα αυτής της περιόδου, αν εξαιρέσεις φυσικά τον εγκλεισμό, το άγχος υγείας, την ανεργία και την ανασφάλεια για το μέλλον, είναι το να περνάς όλη αυτή την κατάσταση, ενώ είσαι single.

Και πως τα έφερε έτσι η ζωή και βρέθηκα κλεισμένη στο σπίτι μου, single (χωρισμένη), στα 40s μου, εν μέσω καραντίνας. Αυτό σημαίνει οτι οι πιθανότητες του να γνωρίσω κάποιον στην ηλικία μου στον offline κόσμο ήταν ήδη περιορισμένες και με την ανακοίνωση των πρώτων μέτρων έγιναν λίγο χειρότερες.

Online Dating apps

Κάπως έτσι αποφάσισα να δοκιμάσω την τύχη μου στο online dating. Οι διαθέσιμες εφαρμογές είναι πολλές, αλλά η πιο δημοφιλής, εκεί όπου συγκεντρώνεται ο περισσότερος κόσμος από την Ελλάδα, είναι το Tinder. Για να είμαι ειλικρινής, έκανα ένα πέρασμα και από άλλες (okCupid, Bandoo, Facebook Dating και Bumble), αλλά ο κόσμος εκεί ήταν λίγο παράξενος και τις εγκατέλειψα σχεδόν αμέσως.

Το αποτέλεσμα μετά από περίπου 12 μήνες on off χρήσης ήταν ότι γνώρισα αρκετό κόσμο, συνομίλησα με ακόμη περισσότερο και βγήκα και με 4-5 άτομα, με τα οποία όμως η γνωριμία δεν συνεχίστηκε πέραν της μιας συνάντησης. Σίγουρα απέκτησα μια σφαιρική άποψη του online dating και συγκέντρωσα πολλές πολλές (πολλές!) ιστορίες που θα κρατήσω για τον εαυτό μου ή θα μοιραστώ μόνο με τα πολύ κοντινά μου άτομα.

Άλλωστε, η αφορμή για αυτό το άρθρο δεν είναι το κουτσομπολιό, αλλά να μοιραστώ μαζί σας όσα παρατήρησα σχετικά με το online dating από την προσωπική μου εμπειρία, σχετικά πάντα με την χρήση των ψηφιακών μέσων και τη συμπεριφορά μας σε αυτά.

O “θαυμαστός” κόσμος του Tinder, swipe right!

Λίγα λόγια κατ’ αρχάς για το Tinder σαν εφαρμογή για όσους δεν το γνωρίζουν.

Η λογική του είναι απλή: Φτιάχνεις ένα προφίλ στο οποίο αρκεί να βάλεις όνομα, ηλικία και φωτογραφία και δηλώνεις εξαρχής αν ενδιαφέρεσαι για άντρες ή γυναίκες. Έχεις την επιλογή να εμπλουτίσεις το προφίλ σου με περισσότερες πληροφορίες με κείμενο, φωτό από social media, μουσικές κτλ.

Τέλος, μπορείς να ορίσεις με διάφορα φίλτρα (ηλικία, χλμ απόσταση κτλ) τι άτομα θέλεις να σου εμφανίζει η εφαρμογή.

Όταν είσαι έτοιμος, ξεκινάει το λεγόμενο swipe. Η εφαρμογή εμφανίζει «υποψήφιους» με μια μεγάλη φωτό που επιλέγει τυχαία και εσύ σέρνεις τη φωτό αριστερά αν δεν σου αρέσει ο «υποψήφιος» ή δεξιά αν σου αρέσει. Κάνοντας κλικ επάνω στο προφίλ του ενδιαφερόμενου μπορείς να δεις περισσότερες πληροφορίες. Εάν το άτομο αυτό έχει κάνει αντίστοιχα swipe δεξιά και τη δική σου φωτό, τότε κάνετε match και μπορείτε να μιλήσετε στο τσατ της εφαρμογής. Εάν οτιδήποτε πάει στραβά ή δεν επιθυμείς να μιλήσεις με κάποιον μπορείς να κάνεις απλά unmatch ή ακόμα και report αν χρειάζεται. Με την ίδια λογική και με μικρές διαφοροποιήσεις λειτουργούν και οι υπόλοιπες αντίστοιχες εφαρμογές.

Η λογική είναι οτι αν το πράγμα πάει καλά στις πρώτες επαφές, ανταλάσσονται στοιχεία (συνήθως social media), κάπου εκεί αρχίζει το αλληλοτσεκάρισμα και αν όλα πάνε καλά γίνεται μια τηλεφωνική αναγνωριστική επαφή η οποία τελικά έχει σκοπό την πρώτη συνάντηση από κοντά.

Για κάποιους ανθρώπους, αυτή η μορφή φλερτ είναι ιδανική. Εάν είσαι ντροπαλός, ή εσωστρεφής οι εφαρμογές αυτές σου δίνουν τη δυνατότητα να κάνεις γνωριμίες πιο εύκολα, προσφέροντας έναν εναλλακτικό τρόπο κοινωνικοποίησης. Επιπλέον, σου επιτρέπουν να μιλήσεις με άτομα που ίσως να μην συναντιόσουν ποτέ από μακρινές σε σένα περιοχές ή ακόμα και άλλες χώρες. Και για κάποιους αποτελούν διέξοδο για να ικανοποιήσουν ερωτικές προτιμήσεις που ίσως δεν μπορούν ή δεν θέλουν να φανερώσουν στον κύκλο τους.

Δυστυχώς, όμως μετά από όλους αυτούς τους μήνες χρήσης θα πρέπει να πω οτι η ζυγαριά γέρνει περισσότερο προς την πλευρά των αρνητικών.

Όπως και με τα υπόλοιπα apps, οι εφαρμογές αυτές είναι κατασκευασμένες για να είναι γρήγορες, άμεσες και εθιστικές. Και όλα αυτά τα αναφέρω ως αρνητικά.

Τα συμπεράσματά μου, λοιπόν, είναι αυτά:

Έχει πλάκα;

Το swiping στην αρχή έχει πλάκα. Γρήγορα όμως συνειδητοποιείς οτι σε μετατρέπει σε μια κιμαδομηχανή. Σε έναν άνθρωπο που κρίνει μαζικά αν κάποιος του αρέσει ή όχι από μερικές φωτογραφίες. Και κάποιες φορές δεν έχει καν να κάνει με το πρόσωπο του άλλου, αλλά με πράγματα τυχαία, όπως τα παπούτσια ή τα γυαλιά που φοράει ή το που έχει τραβηχτεί η φωτό κτλ. Κοινώς σε αναισθητοποιεί και σύντομα ξεχνάς ότι είναι άνθρωποι αυτοί που περνάνε από μπροστά σου και όχι fast food για να διαλέξεις τι θα φας.

Ο γραπτός λόγος με σύντομα μηνύματα είναι ένας τρόπος επικοινωνίας πολύ συνηθισμένος στις μέρες μας, αλλά είναι εξαιρετικά παρεξηγήσιμος και ψυχρός, ειδικά όταν γίνεται μεταξύ αγνώστων. Εάν δεν γνωρίζεις τον άλλο, πολλά πράγματα μπορούν να χαθούν μεταξύ μηνυμάτων και αυτό δεν βοηθάει όταν πρωτογνωρίζεις κάποιον. Επίσης, πολλοί άνθρωποι έχουν αντικαταστήσει τις λέξεις με emoji, πράγμα που συχνά με μπέρδευε, όταν μιλούσα με αγνώστους, αφού αναρωτιόμουν τι θέλει να πει ο ποιητής.

Γραπτός λόγος= αγένεια;

Παρατήρησα, επίσης, ότι εξαιτίας της μορφής αυτής επικοινωνίας, οι άνθρωποι θεωρούν ότι είναι εντάξει να είναι αγενείς ή αντίστοιχα να αποκτούν οικειότητα μαζί σου άμεσα. Το πιο συνηθισμένο είναι το να σταματάει απότομα μια συνομιλία χωρίς προειδοποίηση (όλοι το έχουμε κάνει), κάτι όμως που δεν θα κάναμε εάν μιλούσαμε με κάποιον στο τηλέφωνο ή βρισκόμασταν από κοντά. Με οχυρό το πληκτρολόγιο και μια φωτογραφία πολλοί χρήστες θεωρούν ok να μιλήσουν με τρόπο που σίγουρα δεν θα μιλούσαν αν είχαμε γνωριστεί σε κάποιο μπαρ ή πίναμε έναν καφέ. Και σίγουρα δεν θα είχαν μοιραστεί μαζί μου και φωτογραφικό υλικό από επίμαχα σημεία του σώματός τους.

Πολλοί άνθρωποι στις εφαρμογές αυτές δημιουργούν περσόνες αντί να είναι ο εαυτός τους με αποτέλεσμα να ζουν ουσιαστικά μια φαντασίωση. Φτιάχνουν ένα προφίλ με βάση το πως θα ήθελαν να μοιάζουν, συνομιλούν σαν να είναι αυτοί οι χαρακτήρες και πολύ συχνά πιστεύουν ότι έχουν αληθινά συναισθήματα για κάποιον ή κάποια που δεν έχουν καν δει από κοντά. Είναι όλο αυτό δηλαδή μια φυσική συνέχεια του πως δημιουργούμε προφίλ στα social media που τελικά δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Ενισχύουμε τις ψευδαισθήσεις μας.

Μήπως δεν αξίζω;

Πολλοί επίσης, (μεταξύ αυτών κι εγώ) βιώνουν μεγάλη ανασφάλεια μέσα από τις εφαρμογές αυτές. Άθελά σου σκέφτεσαι ότι ο άλλος σε έχει επιλέξει από μια φωτογραφία – ιδανικά μια φροντισμένη σου φωτογραφία. Και όταν έρχεται η ώρα να βρεθείς με αυτόν τον άνθρωπο από κοντά συχνά υπάρχει η απορία “αν θα αρέσω” ή ο άλλος θα απογοητευτεί τελικά από αυτό που θα δει από κοντά και δεν θα θελήσει να συνεχίσει την επικοινωνία.

Να θυμίσω εδώ για άλλη μια φορά, ότι οι εφαρμογές αυτές είναι φτιαγμένες στα πρότυπα των υπολοίπων – είναι δηλαδή κατασκευασμένες για να σε εθίζουν. Πίστεψέ με, χωρίς να το καταλάβεις πιάνεις τον εαυτό σου να ανοίγεις την εφαρμογή πολλές φορές μέσα στην ημέρα και να περνάς τις φωτό με ταχύτητες φωτός, ενώ μέσα σου υπάρχει μια φωνή που λέει, ο επόμενος θα είναι καλύτερος, ο επόμενος θα μου αρέσει περισσότερο. Αυτό που δεν συνειδητοποιείς εκείνη την ώρα είναι ότι ουσιαστικά «παίζεις» με αντίπαλο έναν πανίσχυρο αλγόριθμο που έχει εκπαιδευτεί από σένα τον ίδιο για το τι σου αρέσει και τι όχι. Είσαι καταδικασμένος να χάσεις.

Και φυσικά εκεί που νιώθεις ότι το ελέγχεις και έχεις αφήσει το κινητό σου στην άκρη, έρχεται η ειδοποίηση από κάποιο match ή κάποιο μήνυμα ή στη χειρότερη από την ίδια την εφαρμογή για να σου θυμίσει ότι έχεις αρκετή ώρα να κάνεις swipe και ο καινούργιος σου έρωτας μπορεί να είναι εκεί και να σε περιμένει – δεν μπορείς να λείψεις.

Και αν…;

Και εάν είσαι «τυχερός/ή» όπως εγώ και κάνεις πολλά match αρχίζει το βασανιστήριο του να μιλάς με πολλά άτομα ταυτόχρονα. Όπως καταλαβαίνεις, αυτό μπορεί να είναι εξαιρετικά ανεβαστικό και εθιστικό, αλλά ταυτόχρονα εξουθενωτικό και χρονοβόρο. Νιώθεις ότι βομβαρδίζεσαι από πληροφορίες. Γιατί δεν σου έφταναν όλες οι πληροφορίες που έχεις επεξεργαστεί όλη την ημέρα στα υπόλοιπα social media, βομβαρδίζεσαι με ακόμη περισσότερες. Τόσο πολύ που συχνά ξεχνάς τι έχεις πει με ποιόν και επαναλαμβάνεις ερωτήσεις που έχεις ήδη κάνει (αγενές και αυτό).

Αντίστοιχα, όμως, υπάρχουν και οι φάσεις που δεν κάνεις match με κανέναν και εκεί δεν αργεί να αρχίσει να κάνει την εμφάνισή της η αμφιβολία, το άγχος της απόρριψης και η αίσθηση της ματαιότητας του όλου εγχειρήματος. Και όλα τα προηγούμενα συναισθήματα σε βάζουν στην διαδικασία να κάνεις περισσότερο swipe. Και να μην ξεχνάμε και το πως μπορεί να αισθανθείς όταν κάποιος που θεωρούσες ενδιαφέρουσα γνωριμία και κάπως σε έχει ενθουσιάσει, αποφασίζει να σε κάνει unmatch από το πουθενά ή ξαφνικά απλά σταματάει να απαντάει στα μηνύματά σου και εξαφανίζεται (το πολύ διαδεδομένο πλέον ghosting).

Μιλάμε για κανονικό συναισθηματικό roller-coaster. Το οποίο τελικά σε αφήνει απογοητευμένο και εξαντλημένο συναισθηματικά.

Εγώ vs online dating, 1-0

Το online dating δεν μπορεί να αντικαταστήσει με τίποτα την δια ζώσης γνωριμία και τα αρνητικά του ίσως τελικά να είναι περισσότερα από τα θετικά. Μερικές φωτογραφίες και μηνύματα, ακόμα και ένα τηλέφωνο ή μια βιντεοκλήση δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την χημεία δύο ανθρώπων που βρίσκονται από κοντά. Οι φωνές, τα βλέμματα, οι κινήσεις, οι μυρωδιές δεν περνάνε μέσα από τις οθόνες και για να προλάβω τα παιδιά εκεί στο Silicon Valley,  ούτε θα έπρεπε να περνάνε μέσα από αυτές.

Στο τέλος της ημέρας, οι εφαρμογές για online γνωριμίες δημιουργήθηκαν με την λογική του online shopping  σε supermarket – βλέπω τις επιλογές μου, βρίσκω αυτό που θέλω, κάνω κλικ και το βάζω στο καλάθι μου. Οι άνθρωποι όμως δεν είμαστε προϊόντα. Και δεν θα έπρεπε να συμπεριφερόμαστε ο ένας στον άλλο σαν να είμαστε αναλώσιμοι.

Όλα τα παραπάνω φυσικά είναι η δική μου εμπειρία με το online dating, κάτι το οποίο είναι άμεσα συνυφασμένο με το ποιά είμαι και πως λειτουργώ. Σίγουρα για κάποιους ανθρώπους εκεί έξω αυτός ο τρόπος γνωριμίας και φλερτ μπορεί να είναι ιδανικός και να τους ταιριάζει περισσότερο. Όπως και να έχει οι εφαρμογές online dating είναι λίγο πολύ σαν τις υπόλοιπες εφαρμογές στο κινητό μας. Μπορούν να μας βοηθήσουν ή να μας κάνουν εξαρτημένους από αυτές.

Και όπως λέμε συχνά στο Digital Detox Experience, η λέξη κλειδί είναι το μέτρο!

(*) Γράφει από την ομάδα του Digital Detox Experience, η Ελίνα Αντωνοπούλου.

Διάβασε σχετικά με τα online apps γνωριμιών (έρευνα & λεπτομέρειες) στο σχετικό μας άρθρο “Offline Dating vs Apps Γνωριμιών”

Ακολούθησε μας: